Za takim Mannem tęskniłam.
Max (Jamie Foxx) pewnej nocy, na swej trasie taksówkarskiej, trafia na Vincenta (Tom Cruise). Problem polega na tym, że ów Vincent zmusza go do wzięcia udziału w nieładnych, oj nieładnych zleceniach…
Nie mam pojęcia, czy ten film teraz widziałam pierwszy raz, ale miałam jakieś takie przekonanie, że wszystko dobrze się skończy. A mimo to Mann mnie oczarował!
Oczywiście, mamy do czynienia z akcyjniakiem i to dobrym. Jednak moim zdaniem ważniejsze są umiejętności reżyserskie Manna. W mroczne miasto facet wstawia kolory: odrobinka czerwieni, dużo żółci i błękitu. I powiem szczerze, może i można te kadry porównywać do Villeneuva, który dla odmiany najbardziej jara się żółcią. Ale chodzi mi o to, że ja czułam, jak Mann wstawia w te kadry KLIMAT. Przez duże K. W tych ujęciach było coś takiego, co nie tylko budowało napięcie, ale jakąś taką mroczną duszę miasta. I dla mnie to niewielkie dawkowanie barw na tle betonozo-szklistej struktury mieściny było smaczne, tworzyło rasowy kryminał noir.
Do tego oczywiście mamy muzykę, dawkowaną nam co jakiś czas, jakby z jednej sceny chciano wydobyć dodatkowe wnętrze. Stworzona przez Jamesa Newtona Howarda, co chyba warto podkreślić.
Nie, to nie jest poetycki film xD.
A może?
Bo widzicie; z pozoru to zwyczajna historia o taksówkarzu, który miał nieszczęście spotkać faceta od brudnej roboty. Ale w praktyce mamy tu dużo egzystencjalnych pytań (a nawet wskazówek), które siedzą w człowieku po seansie.
A jakby było tego mało, scenarzyści wykorzystali jeden z trików twórców. I dzięki niemu byłam zaskakiwana fabularnie.
„Zakładnik” był jednym z przegranych na gali oskarowej 2005:
Jamie Foxx był nominowany do Oskara i przegrał w roli drugoplanowej z Morganem Freemanem („Za wszelką cenę”). Sytuacja była o tyle zabawna, że Foxx wygrał w głównej roli w filmie „Ray” xD.
W kategorii edytowania filmu (Best Achievement in Film Editing) film przegrał z „Aviatorem”, za który odpowiadała Thelma Schoonmaker. Przegrani to dwóch panów: Jim Miller i Paul Rubell.
Cóż – szczerze mówiąc, nie uważam, by Foxx w „Zakładniku” zagrał wybitnie. Za to w ciemno wiem, że Freeman tak.
Więc ogólnie mówiąc: „Zakładnik” Manna to świetne, stylowe kino. Polecam
.